احترام اقوام مختلف بوده و امروز بر فراز آن حفره‌اى به ارتفاع دو متر قرار دارد كه زائران براى زيارت ، از آن ديدار مىكنند . تقدس صخره ، از دوره‌هاى بسيار كهن تا به امروز سابقه دارد . و مقدس بودن آن از نظر مسلمانان بدان جهت است كه حضرت ابراهيم ، فرزندش اسماعيل و به قول يهود اسحاق را براى قربانى كردن به بالاى آن برد . و نيز در ارتباط با معراج پيامبر اسلام ( ص ) مكان مقدس اسلامى است . معروف است كه حضرت محمد ( ص ) در شب معراج ، از روى اين صخره به معراج رفتند . گنبد طلايى كه ، سابقا سنگى بود ، و در دوره‌هاى اخير مطلا گرديد ، درست بر بالاى صخره قرار گرفته است . محل صخره همان جايى است كه در زمان حضرت سليمان ، نخستين بناى معبد يا هيكل ساخته شد . اين مكان در هجوم نبوكد نصر ( قرن ششم ق . م ) ويران شد ، در اواخر قرن ششم ق . م و در عصر كوروش هخامنشى مجددا با نام بيت هميقداش دوم بنا گرديد . هفتاد سال پس از ميلاد مسيح توسط تيتوس [ 2 ] سردار رومى به كلى ويران شد و براى بار سوم در زمان

--> - خضر ، محراب داود ، و غيره ) . هنگامى كه عمر بيت المقدس را فتح كرد ، به راهنمايى كعب - الاحبار ، به ديدار صخره آمد ، و آن را پوشيده از پليديها يافت ؛ نبطيان را مأمور تنظيف آن كرد ، و پس از آن كه سه رگبار سخت صخره را تطهير كرد ، در آنجا نماز گزارد . عبد الملك - بن مروان قبة الصخره را بر فراز صخره بنا نمود . هدف اوليهء او از اين كار اين بود كه مردم ، به جاى اينكه براى انجام مناسك حج به مكه ( كه در آن زمان در تصرف عبد اللّه بن زبير ، رقيب امويان ، بود ) بروند ، به طواف قبة الصخره بيايند . مأمون ، خليفهء عباسى آن را ترميم و ديوار هشت ضلعى آن را بنا كرد . در 1099 ، صليبيون وارد بيت المقدس شدند ؛ قبة الصخره « به كليساى شهسواران پرستشگاه » تبديل شد ، و داخل و خارج آن را با نقاشيها و تصاوير قديسين مسيحى بياراستند ، و صليب زرين بزرگى بر بالاى گنبد نصب كردند . در 582 هجرى قمرى ( 1187 ) ، صلاح الدين ايوبى در بيت المقدس تغييراتى داد . در زمان سلطان سليمان قانونى ( پادشاه عثمانى ) ، بناى قبة الصخره كاملا تجديد شد و در زمان سلاطين عثمانى گنبد مطلا گرديد . در سال 1964 مجددا تجديد بنا گرديد .